رجزـ مویه

به

کاروان‌سالار شعر انقلاب

علی معلّم دامغانی

شاعر! از رجعتِ ستاره بگو

پیش از این گفته­ای، دوباره بگو

از سکوت تو مرگ می­زاید

چه نشستی به استخاره؟ بگو

خوابِ این خیل را پریشان کن

باز از تیغ و برگ و باره بگو

نعره­ای... هان، سکوت را بشکن

ناگزیریم، راه چاره بگو

شبِ غیبت به سر نمی­آید

حرفی از رجعتِ ستاره بگو

به صراحت نمی­توانی اگر

به کنایت، به استعاره بگو

بادۀ مولوی ست در جامت

مثنوی را به چارپاره بگو:

می­شناسی رسم روزگارِمونو

هرجوری رسمِ روزگاره بگو 

...